Ściany panoramiczne

Tak — i to bez przebudowy konstrukcji. Wszystkie pięć systemów (AL22–AL26) jest przystosowanych do doposażenia istniejącego zadaszenia. Potrzebne są tylko dwie rzeczy: sztywna belka nośna u góry, do której przykręcimy szynę górną, oraz równe, stabilne podłoże pod szynę dolną. Sprawdzamy to podczas bezpłatnego pomiaru — jeśli coś wymaga korekty, powiemy o tym przed wyceną, a nie po montażu.

Bezprogowe są AL22 (szyna tylko 8 mm), AL24 i AL26 (15 mm) — wybiera się je, gdy zależy na płynnym, równym przejściu z domu na taras, bez potykania się i z wygodnym wjazdem wózkiem. AL23 i AL25 mają wyższą szynę 26 mm w kolorze RAL i solidniejszą, bardziej masywną konstrukcję — to najczęściej wybierana wersja przy szerokich zabudowach. Dodatkowo AL25 i AL26 mają system zabierakowy: pociągasz pierwszą taflę, a kolejne same się zabierają — zamykasz całą ścianę jednym ruchem.

Pojedyncza tafla ma maksymalnie ok. 1100 mm szerokości i ok. 2650 mm wysokości, a prowadnica — zależnie od systemu — ma od 3 do 7 torów. W praktyce oznacza to, że szerokość otworu dzielimy na tyle tafli, ile potrzeba, a wszystkie zsuwają się w jeden pakiet na wybraną stronę. Latem taras jest otwarty niemal na całą szerokość, jesienią i zimą — domknięty. Podział dobieramy indywidualnie do Twojego otworu, bo każda ściana robiona jest na wymiar.

Nie i to jest świadome założenie konstrukcji. Ściana panoramiczna jest bezramowa — tafle nie mają uszczelek obwodowych, więc nawet w pełni zasunięta zapewnia stałą wentylację (producent podaje to jako cechę systemu). Dzięki temu pod zadaszeniem nie skrapla się woda i nie ma problemu z wilgocią. Skutecznie odcina wiatr, deszcz, kurz i liście, ale nie jest przegrodą termiczną — nie zastąpi ocieplonego ogrodu zimowego. Jeśli chcesz korzystać z tarasu zimą, dobierz do niej promiennik podczerwieni.